الان که اين يادداشت را مي‌خوانيد، در هر سني که هستيد نگاهي به پشت دست‌تان بيندازيد. حالا اگر به پشت دست بچه‌ها و سپس به دستان پدر و مادرتان نگاه کنيد، تفاوت‌هاي قابل ملاحظه‌اي در ساختار، رنگ و انعطاف‌پذيري پوست خواهيد ديد.
اجزاي سيستم ايمني پوست همواره سعي در برطرف کردن آسيب‌هاي محيطي موجود دارند. ولي وقتي سن ما بالا مي‌رود چون سيستم ايمني بدن دستخوش تغييرات طبيعي و روند پيري مي‌شود، به مرور کيفيت کار سيستم ايمني موجود در پوست کاهش مي‌يابد و پيري پوست رخ مي‌دهد. پيري پوست ناشي از دو پديده جداگانه است. اول، پيري دروني که تغييري کلي و به ظاهر اجتناب‌ناپذير است و فقط به افزايش سن نسبت داده مي‌شود و دومي، به پيري ناشي از نور معروف است و به تغييرات ناشي از تماس طولاني با آفتاب اطلاق مي‌شود. اين پديده پيري قابل پيشگيري است و مي‌توان با حفاظت از آفتاب، پيري ناشي از نور را بر پيري دروني اضافه نکرد. همان‌طور که مي‌دانيد، پوست ما از لايه‌هاي اپيدرم، درم و چربي تحت جلدي تشکيل شده و سلول‌هاي سيستم ايمني در دو طرف غشاي پايه‌اي که درم را از اپيدرم جدا مي‌کند، توزيع شده‌اند و فعاليت‌هاي هماهنگ شده آنها، اين امکان را به سيستم ايمني پوست مي‌دهد که پاسخي سريع و موثر عليه عوامل مهاجم ايجاد کنند. در واقع اين شبکه سلولي توانايي درک عوامل مختل‌کننده در پوست مانند ضربه، تشعشعات ماوراي بنفش و مواد شيميايي سمي و بيماري‌زا را دارد و سريع پيام‌هايي را به ديگر اجزاي سيستم ايمني مي‌فرستد تا آسيب را برطرف کنند. اپيدرم پوست علاوه بر سد فيزيکي بودن در برابر عوامل ياد شده، مانع از دست رفتن آب بدن مي‌شود و اسيدهاي چرب آزاد آن سد دفاعي اصلي پوست هستند.